19-02-11

PLANTEN IN HET AQUARIUM

Een algemene inleiding

Bij het inrichten van een nieuwe bak kan men het beste beginnen met een aantal snel groeiende planten. Een goed beplant aquarium met Cryptocoryne-soorten biedt een schitterende aanblik, maar moet langzaam worden opgebouwd en vereist een behoorlijke kennis en ervaring. Langzaam groeiende planten vestigen zich pas goed wanneer het aquarium zelf oud is. Bovendien is het van groot belang dat er in het aquarium snel een goede plantengroei tot stand komt, omdat dat de beste manier is om het optreden van algen, vooral blauwe algen, te voorkomen. Hierbij treft men een lijstje aan van enkele zeer snel groeiende aquariumplanten. Een aantal belangrijke aquariumplanten behoort tot de drijfplanten, terwijl andere in de bodemgrond wortelen. Voor laatstgenoemde is de samenstelling en de terrasseren van de bodem van belang. De in de bodemgrond wortelende planten kunnen gemakshalve worden verdeeld in planten met bladeren langs de verticale stengel (waterpest) en planten waarbij de bladeren direct op de wortelstok ontspruiten (Crvptocoryne). Om afwis­seling te krijgen in de bak moet men heide groepen aanplanten. Sommige planten, zoals de javavaren (Microsorium/pteropus) en Bofbitis heudelotti moeten op stukken steen en kienhout worden verankerd, waaraan ze binnen korte tijd vastgroeien. Javamos (Vesicularia dubyana) hecht zich snel aan wanden en zal deze op den duur geheel gaan bedekken. Planten met de bladeren direct op de wortelstok worden zodanig in de grond gezet dat het stuk wortelstok waarop de bladeren zitten boven de grond uitsteekt, terwijl de wortels bedekt zijn. Zitten de bladstengels onder de grond, dan zullen de bladeren onvermijdelijk wegrotten. Bij planten met bladeren langs de stengel verwijdert men de onderste blaadjes. Waarna men de stengel in het zand drukt. Vaak bezitten deze stekken geen wortels, maar ze zullen deze snel ontwikkelen. Plant men kleine stekjes, dan is het meestal mooier een paar stengeltjes bij elkaar in de bodem te plaatsen.

 

                       Egeria densa.  

                 

 Lagarosiphon muscoides.     

          

 

 

  Echinodorus amazoni      

   

 

 

 Echinodorus latifolius

      

           Aponogeton crispus.  

 

Algemene verzorging

Onder goede omstandigheden zullen de meeste planten een weelderige groei vertonen, zodat het aquarium op den duur dichtgroeit. De planten met stengels gaan boven het water uitsteken of vormen guirlandes die aan het oppervlak drijven. Men kan ze dan toppen, de toppen weer in de bodem planten en, wanneer deze zijn aangeslagen, eventueel de oude planten verwijderen. Laat men de oude planten. Staan, wat afhangt van de gewenste plantendichtheid, dan vormen deze dikwijls zijscheuten die men eventueel ook weer kan afknijpen en herplanten. De planten met een kruipende wortelstok groeien meestal langzamer en hoeven daarom minder vaak te worden uitgedund; komen er echter veel uitlopers, dan kan men de wortelstok terugsnoeien. Zijn het planten met lange bladeren, zoals Vallisneria, dan heeft het geen zin stekken van deze bladeren te maken, daar ze vrijwel nooit wortels zullen vormen. In het aquarium is de enige manier om deze planten te vermenigvuldigen het afnemen van de jonge planten aan de uitlopers. In sommige gevallen, bijvoorbeeld bij de Cryptocoryne-soorten, ontwikkelen zich binnen korte tijd aan een stukje wortelstok dat men laat drijven verscheidene jonge plantjes. Bezitten deze worteltjes, dan kan men ze uitplanten. Sommige waterplanten, ­ soms zelfs zonder te bloeien, aan de bloemstengel jonge plantjes. Doen deze plantjes het goed, dan kunnen ze zonder problemen worden afgenomen en geplant. slechts enkele waterplanten vermenigvuldigen zich in het aquarium door middel van zaad. Barclaya en Ottelia brengen zaden voort en deze kan men laten kiemen in een zacht mengsel van fijn zand, fijne turf en een beetje klei bij een zeer lage waterstand. Zodra de zaailingen langzamer gaan groeien, moet men ze overbrengen in een andere voedingsbodem, waarbij men op moet passen de tere blaadjes niet te beschadigen. De zaden van Barclaya kan men onmiddellijk zaaien als ze rijp zijn, maar die van Ottelia moet men eerst enkele maanden in water van 18—20 C bewaren alvorens ze te zaaien. Een paar soorten waterplanten, zoals Hygrophila-soorten. kan men uit een gebroken opkweken: de jonge plantjes ontwikkelen zich daar waar het blad gebroken is. Andere soorten, zoals de javavaren (Microsorium pteropus) en Bolhitis heudelotti, die kruipende wortelstokken bezitten. vermenigvuldigt men door de wortelstok in stukjes te hakken, waarbij men er zorg voor moet dragen dat elk stuk minstens één blad heeft.


Vallisneria gigant var rubra

 

BarclayaRed

 


M
eststoffen

Een goed ingericht aquarium, waarin de vissen afwisselend worden gevoederd, zal gewoonlijk geen gebrek aan stikstof, fosfor of kalium vertonen, de gebruikelijke onderderdelen van kunstmest. Vandaar dat het meestal niet nodig is kunstmest aan de aquariumplanten te geven. Het is mogelijk dat er in het aquarium een tekort ontstaat aan ijzer, doordat deze gemakkelijk een onoplosbare verbinding met fosfor aangaat. IJzer is onontbeerlijk bij de vorming van chlorofyl. Ontstaan de genoemde onoplosbare verbindingen, dan Kan de plant dus geen ijzer opnemen en gaat dit lijden aan wat men soms ijzerchlorose noemt. Niet alle planten zijn hier even gevoelig voor; Crvptocorvne­ - soorten hebben er vaak nauwelijks last van, maar Egeria, Vallisneria, Echinodorus en andere snel groeiende soorten kunnen hier sterk onder lijden. De plant wordt geel en de bladeren en stengels worden zeer bros. Gelukkig zijn hiertegen vele goede middelen in de handel verkrijgbaar. die snel en doeltreffend met deze gebreks­ziekte afrekenen. Hoe hygiënischer het aquarium en hoe doeltreffender de filter, hoe eerder deze situatie helaas ontstaat, omdat onder deze omstandigheden de onoplosbare verbinding het gemakkelijkste ontstaat. Behandelt men het aquarium tegen ijzerchlorose, dan kan er een nieuw probleem ontstaan doordat sommige planten, zoals eendenkroos, kunnen reageren met een buitengewone groei, zodat binnen de kortste keren het gehele wateroppervlak is bedekt. In elk aquarium moet voldoende koolzuur aanwezig zijn, willen de planten hun taak goed kunnen uitvoeren en het aquarium van voldoende zuurstof voorzien. Dit koolzuur kan men tegenwoordig ook kunstmatig in het aquarium brengen, waarbij gebruik wordt gemaakt van koolzuurpatronen die bestemd zijn voor sodasi­fons. Voldoende koolzuur in het water voorkomt de lelijke, witte. Poederachtige afzetting op planten. Die ook optreedt als het water te hard is. Een goede pomp draagt zorg voor een voldoende circulatie van het water.


Plantenziekten en -parasieten

Over de ziekten van aquariumplanten is nog maar zeer weinig bekend. Er zijn maar weinig ziekten of gebreksziekten onderkend. Behalve van de hiervoor genoem­de ijzerchlorose zijn er maar weinig symptomen van ziekten bekend. Planten hebben te lijden van een tekort aan licht of een verkeerde samenstelling en soms gedijen ze in een bepaald aquarium duidelijk niet, terwijl men toch niet goed kan zeggen waaraan dit ligt. Ook is het nog steeds niet gelukt een middel te vervaardigen waarmee de alom bekende cryptoverslijming adequaat kan worden bestreden. Natuurlijk zijner ook vissoorten die schade toebrengen aan aquariumplanten. Som­mige zijn beruchte planteneters, terwijl andere de bodem zo omwoelen dat de plantenwortels vrijkomen en de plant gaat drijven. Vooral cichliden en meervallen zijn geduchte ‘bodembewerkers’ en men zal de planten in bakken met deze soorten over het algemeen wat extra bescherming moeten geven met behulp van stenen, kienhout en dergelijke. Verscheidene levendbarende vissen zijn notoire planteneters, waarbij vooral planten met zachte, lichtgroene bladeren het moeten ontgelden. Heeft men voldoende (vooral groene) algen in het aquarium, dan zal de schade aan de gewone planten meestal wel meevallen. Sommige slakkensoorten kunnen veel schade aan planten toebrengen~ berucht is de posthoornslak (Planorbis corneus), terwijl ook de appelslak (Ampullaria cupri­na) bij gebrek aan ander voedsel in de vorm van algen of slabladeren, zich aan het plantenbestand te buiten zal gaan. Een teveel aan slakken kan men bestrijden door Zo veel mogelijk slakken met de vingers stuk te knijpen, waarna ze door vele vissen met smaak worden verorberd. Ook kan men ‘s avonds een jampotje met een rauwe aardappel in de bak hangen, waarna zich de volgende ochtend vele slakken op de aardappel hebben verzameld en men ze gemakkelijk kan verwijderen. Natuurlijke bestrijders zijn kogelvissen van het geslacht Tetraodon: binnen de kort­ste keren helpen ze u van alle slakken af, waarna ze zich echter aan de andere vissen gaan vergrijpen. Hebben zich in het aquarium vele drijvende bladeren gevormd, dan kan men last krijgen van een bladluizenplaag. Van de nood kan men echter een deugd maken, daar vele vissen bladluizen als voedsel zullen accepteren. Men moet dus het waterop­pervlak vrij van bladeren maken en de bladluizen in het water strooien.

 

 

15:23 Gepost door Michael | Commentaren (8)

26-01-11

Aquarium vullen met water

Dit vraagt veel geduld.

Na het goed inrichten van de aquarium (zonder planten en vissen) gaan wij verder met het vullen van de aquarium. Over de ingerichte bodem leggen wij plastic zodat bij het vullen van de aquarium het water niet troebel wordt.

Liefst gebruiken wij regenwater gemengd met leidingwater en of afgekookt water.
Om de hardheid te laten dalen tot ca.4DH (zeer zacht).
Na vullen het water filteren door middel van de filter pomp.

Na ongeveer een week brengen wij met een elektrische verwarming het water op 24° C en plaatsen wij de planten. Vooraan laag groeiende planten en zo naar achter groot en groot snel groeiende planten liefst in uw kijkrichting. Een zorgvuldige rangschikking is voor het gezelschap aquarium een eerste vereiste.

Er wordt nog gewacht voor wij er vissen in doen zodat de planten de kans krijgen zich met hun wortels te kunnen vast zetten in de bodem en dat het water zijn zuurgraad haalt van 7PH (neutraal).

Dit kan enkele weken zelfs maanden duren, dus veel geduld is de boodschap.

In de winkel zijn er producten te krijgen zodat wij na 24uur de vissen en planten er mogen in doen, maar ik raad dat denstelligste af. Mijn ervaring vertelt mij dat er na een bepaalde tijd in het water gemakkelijker gift stoffen vrij komen (nitriet NO2 en nitraat NO3). Omdat het water de kans niet heeft gekregen zich goed aan te passen.
 

Momenteel ziet mijn aquarium er zo uit.

Opgelet bij het kuisen van het raam met een zachte spons, je ziet het hier bij mij door onoplettendheid heb ik een ferme kras in mijn glas oorzaak er zat een klein steentje tussen, dom.

11:52 Gepost door Michael | Commentaren (7)

13-01-11

AQUARIUMFILTER

Tijdens het filteren wordt het water door een filter gestuurd waarin vaste of opgeloste deeltjes achterblijven. Tegelijkertijd kan het filteren reinigende stoffen afgeven. Zo wordt een voor de vissen optimale leefomgeving in stand gehouden. Sommige filters brengen voldoende lucht in het water, zodat het gebruik van een poreuze steen of kunststof uitstroom steentjes niet meer nodig is.

De filters delen we als volgt in: Mechanische, Absorberende en biologische.

31100_sera-marin-biotop-cube-130_illu_z.jpg 

  

  • Mechanische filters houden drijvende deeltjes vast; de filterende substantie kan bestaan uit zand, mos of sponsachtige rubber of glaswol. Ze kunnen ook corrigerende substantie afgeven, om de zuurgraad (pH) van het water aan te passen. In dat geval bestaat de filterende substantie uit turf, of vergruizend marmer.

  • Absorberende filters bevatten actieve koolstof, die mechanisch werkt en bovendien proteïnen, kleurstoffen en andere macromoleculaire stoffen absorberen. Is onmisbaar voor zeeaquarium.

  • Bij biologische filters gaat het water langs een grote hoeveelheid algen, waarbij het fel verlicht wordt en weer in het aquarium terug komt. Soms gebruikt men bovengrondse wortels van bepaalde tropische lianen (monstera, Philodendron, Syngonium), die men in de bak hangt waarin het water gefilterd wordt. Er ontstaat een enorm netwerk van vertakkingen van de wortels; de algen of de wortel van lianen breken de stikstofverbindingen in het water af.

 

Er zijn drie types aquariumfilters: Bodem, binnen en buitenfilters.

Bodem f.jpg

  • Bodemfilters bestaan gewoonlijk uit een van openingen voorziene plastic plaat op een rand, met n een hoek de stijg buis. De bodem zelf vormt als het ware de filter massa, waaruit men meteen kan afleiden dat dit systeem alleen goed werkt als de bodem poreus is. Het is minder geschikt geacht om vele jaren intact te blijven.

 

 

 

 

bin.jpeg

  • Binnenfilters bestaan meestal uit een kamer met filter materialen en in het midden een stijgbuis, waardoor het gefilterde water door middel van een luchtstroom weer uit de filter wordt gepompt. Deze filter is voor de gezelschap bak niet zo geschikt omdat hij moeilijk te camoufleren is en door de vrij kleine massa filter materialen een gering vermogen heeft. Dus vaak moet er worden schoongemaakt.

 

 

 

 

buitenf.jpg

  • Buitenfilters hebben vaak een grote kamer waardoor het reiniging vermogen veel groter is, waardoor het reinigen veel groter is en gemakkelijker diverse soorten filter materialen kunnen worden gecombineerd. De camouflage kan weer een moeilijker punt zijn. De moderne motor filters zijn vrijwel altijd buiten filters. Ze vergen weinig onderhoud en zijn bijna geruisloos. Een aanrader dus.

16:50 Gepost door Michael | Commentaren (3)

10-01-11

AQUARIUMINRICHTING

Na de keuze van ons aquarium, richten we onze aandacht nu op de bodem en de wanden van het aquarium.

Een donkere achtergrond geeft een sterk contrast met de ervoor staande planten.

De bodem maken we met hoogteverschillen door het aanleggen van terrassen. Voor de bodem voedingsrijk te maken raad ik aan die met donker grind of zand af te dekken, daar de vissen dit prettig vinden en dit ook een fraaiere aanblik biedt. Het zand (ook donker van kleur) of grind mag niet al te fijn zijn.

De onderste laag zand moet niet worden gewassen maar de deklaag van ca. 2 cm moet grondig gewassen worden omdat we geen vertroebeling van het water zouden krijgen.

Het wassen gebeurt door telkens een kleine hoeveelheid in een emmer te doen en onder stromend water krachtig te roeren. Zo nu en dan, het water afgieten en opnieuw beginnen tot het water helder is.

De terrassen kan men uit allerlei materiaal vervaardigen. Er wordt veel gebruik gemaakt van veenkienhout en lava- of natuursteen. Alvorens het hout te gebruik dient het goed met water doordrongen te zijn om te voorkomen dat het zou drijven. Komt het veenkienhout op de aquariumbodem te rusten, dan kan het met een koperen schroef (roestvrij) op een ingewaterd eternietplaat worden vastgezet. Zo blijft het op zijn plaats.

Het bouwwerk moet zodanig ondermijnd zijn, zodanig dat het niet instort. De constructie begint men dus op te bouwen op de kale bodem en niet op de zandbodem.
Waar en hoe hoog de terrassen worden aangebracht moet de aquariaan zelf bepalen; wel moet hij bedenken dat terrassen evenwijdig aan de voorruit geen dieptewerking hebben.

Dit zijn maar enkele tips. Probeer diverse mogelijkheden uit alvorens tot het vastleggen van de fundering over te gaan.

kienhout

15:44 Gepost door Michael | Commentaren (4)

04-01-11

Aquarium Keuze

Voor de keuze van een aquarium kijken wij naar het formaat en model; het is aangeraden dat het met uw interieur mooi in harmonie is.

Een te groot aquarium in een kleine kamer of een klein in een grote kamer zal de aquarium niet mooi tot zijn recht laten komen. 

De Plaats waar je de aquarium zet is naar uw eigen keuze maar opgepast voor zonlicht dit kan grote problemen geven, dus opteer voor een plaats waar geen zonlicht in valt.

Voor beginners is de gunstige maat een aquarium met een inhoud van 125 tot 250 liter.

11:01 Gepost door Michael | Commentaren (2)