19-02-11

PLANTEN IN HET AQUARIUM

Een algemene inleiding

Bij het inrichten van een nieuwe bak kan men het beste beginnen met een aantal snel groeiende planten. Een goed beplant aquarium met Cryptocoryne-soorten biedt een schitterende aanblik, maar moet langzaam worden opgebouwd en vereist een behoorlijke kennis en ervaring. Langzaam groeiende planten vestigen zich pas goed wanneer het aquarium zelf oud is. Bovendien is het van groot belang dat er in het aquarium snel een goede plantengroei tot stand komt, omdat dat de beste manier is om het optreden van algen, vooral blauwe algen, te voorkomen. Hierbij treft men een lijstje aan van enkele zeer snel groeiende aquariumplanten. Een aantal belangrijke aquariumplanten behoort tot de drijfplanten, terwijl andere in de bodemgrond wortelen. Voor laatstgenoemde is de samenstelling en de terrasseren van de bodem van belang. De in de bodemgrond wortelende planten kunnen gemakshalve worden verdeeld in planten met bladeren langs de verticale stengel (waterpest) en planten waarbij de bladeren direct op de wortelstok ontspruiten (Crvptocoryne). Om afwis­seling te krijgen in de bak moet men heide groepen aanplanten. Sommige planten, zoals de javavaren (Microsorium/pteropus) en Bofbitis heudelotti moeten op stukken steen en kienhout worden verankerd, waaraan ze binnen korte tijd vastgroeien. Javamos (Vesicularia dubyana) hecht zich snel aan wanden en zal deze op den duur geheel gaan bedekken. Planten met de bladeren direct op de wortelstok worden zodanig in de grond gezet dat het stuk wortelstok waarop de bladeren zitten boven de grond uitsteekt, terwijl de wortels bedekt zijn. Zitten de bladstengels onder de grond, dan zullen de bladeren onvermijdelijk wegrotten. Bij planten met bladeren langs de stengel verwijdert men de onderste blaadjes. Waarna men de stengel in het zand drukt. Vaak bezitten deze stekken geen wortels, maar ze zullen deze snel ontwikkelen. Plant men kleine stekjes, dan is het meestal mooier een paar stengeltjes bij elkaar in de bodem te plaatsen.

 

                       Egeria densa.  

                 

 Lagarosiphon muscoides.     

          

 

 

  Echinodorus amazoni      

   

 

 

 Echinodorus latifolius

      

           Aponogeton crispus.  

 

Algemene verzorging

Onder goede omstandigheden zullen de meeste planten een weelderige groei vertonen, zodat het aquarium op den duur dichtgroeit. De planten met stengels gaan boven het water uitsteken of vormen guirlandes die aan het oppervlak drijven. Men kan ze dan toppen, de toppen weer in de bodem planten en, wanneer deze zijn aangeslagen, eventueel de oude planten verwijderen. Laat men de oude planten. Staan, wat afhangt van de gewenste plantendichtheid, dan vormen deze dikwijls zijscheuten die men eventueel ook weer kan afknijpen en herplanten. De planten met een kruipende wortelstok groeien meestal langzamer en hoeven daarom minder vaak te worden uitgedund; komen er echter veel uitlopers, dan kan men de wortelstok terugsnoeien. Zijn het planten met lange bladeren, zoals Vallisneria, dan heeft het geen zin stekken van deze bladeren te maken, daar ze vrijwel nooit wortels zullen vormen. In het aquarium is de enige manier om deze planten te vermenigvuldigen het afnemen van de jonge planten aan de uitlopers. In sommige gevallen, bijvoorbeeld bij de Cryptocoryne-soorten, ontwikkelen zich binnen korte tijd aan een stukje wortelstok dat men laat drijven verscheidene jonge plantjes. Bezitten deze worteltjes, dan kan men ze uitplanten. Sommige waterplanten, ­ soms zelfs zonder te bloeien, aan de bloemstengel jonge plantjes. Doen deze plantjes het goed, dan kunnen ze zonder problemen worden afgenomen en geplant. slechts enkele waterplanten vermenigvuldigen zich in het aquarium door middel van zaad. Barclaya en Ottelia brengen zaden voort en deze kan men laten kiemen in een zacht mengsel van fijn zand, fijne turf en een beetje klei bij een zeer lage waterstand. Zodra de zaailingen langzamer gaan groeien, moet men ze overbrengen in een andere voedingsbodem, waarbij men op moet passen de tere blaadjes niet te beschadigen. De zaden van Barclaya kan men onmiddellijk zaaien als ze rijp zijn, maar die van Ottelia moet men eerst enkele maanden in water van 18—20 C bewaren alvorens ze te zaaien. Een paar soorten waterplanten, zoals Hygrophila-soorten. kan men uit een gebroken opkweken: de jonge plantjes ontwikkelen zich daar waar het blad gebroken is. Andere soorten, zoals de javavaren (Microsorium pteropus) en Bolhitis heudelotti, die kruipende wortelstokken bezitten. vermenigvuldigt men door de wortelstok in stukjes te hakken, waarbij men er zorg voor moet dragen dat elk stuk minstens één blad heeft.


Vallisneria gigant var rubra

 

BarclayaRed

 


M
eststoffen

Een goed ingericht aquarium, waarin de vissen afwisselend worden gevoederd, zal gewoonlijk geen gebrek aan stikstof, fosfor of kalium vertonen, de gebruikelijke onderderdelen van kunstmest. Vandaar dat het meestal niet nodig is kunstmest aan de aquariumplanten te geven. Het is mogelijk dat er in het aquarium een tekort ontstaat aan ijzer, doordat deze gemakkelijk een onoplosbare verbinding met fosfor aangaat. IJzer is onontbeerlijk bij de vorming van chlorofyl. Ontstaan de genoemde onoplosbare verbindingen, dan Kan de plant dus geen ijzer opnemen en gaat dit lijden aan wat men soms ijzerchlorose noemt. Niet alle planten zijn hier even gevoelig voor; Crvptocorvne­ - soorten hebben er vaak nauwelijks last van, maar Egeria, Vallisneria, Echinodorus en andere snel groeiende soorten kunnen hier sterk onder lijden. De plant wordt geel en de bladeren en stengels worden zeer bros. Gelukkig zijn hiertegen vele goede middelen in de handel verkrijgbaar. die snel en doeltreffend met deze gebreks­ziekte afrekenen. Hoe hygiënischer het aquarium en hoe doeltreffender de filter, hoe eerder deze situatie helaas ontstaat, omdat onder deze omstandigheden de onoplosbare verbinding het gemakkelijkste ontstaat. Behandelt men het aquarium tegen ijzerchlorose, dan kan er een nieuw probleem ontstaan doordat sommige planten, zoals eendenkroos, kunnen reageren met een buitengewone groei, zodat binnen de kortste keren het gehele wateroppervlak is bedekt. In elk aquarium moet voldoende koolzuur aanwezig zijn, willen de planten hun taak goed kunnen uitvoeren en het aquarium van voldoende zuurstof voorzien. Dit koolzuur kan men tegenwoordig ook kunstmatig in het aquarium brengen, waarbij gebruik wordt gemaakt van koolzuurpatronen die bestemd zijn voor sodasi­fons. Voldoende koolzuur in het water voorkomt de lelijke, witte. Poederachtige afzetting op planten. Die ook optreedt als het water te hard is. Een goede pomp draagt zorg voor een voldoende circulatie van het water.


Plantenziekten en -parasieten

Over de ziekten van aquariumplanten is nog maar zeer weinig bekend. Er zijn maar weinig ziekten of gebreksziekten onderkend. Behalve van de hiervoor genoem­de ijzerchlorose zijn er maar weinig symptomen van ziekten bekend. Planten hebben te lijden van een tekort aan licht of een verkeerde samenstelling en soms gedijen ze in een bepaald aquarium duidelijk niet, terwijl men toch niet goed kan zeggen waaraan dit ligt. Ook is het nog steeds niet gelukt een middel te vervaardigen waarmee de alom bekende cryptoverslijming adequaat kan worden bestreden. Natuurlijk zijner ook vissoorten die schade toebrengen aan aquariumplanten. Som­mige zijn beruchte planteneters, terwijl andere de bodem zo omwoelen dat de plantenwortels vrijkomen en de plant gaat drijven. Vooral cichliden en meervallen zijn geduchte ‘bodembewerkers’ en men zal de planten in bakken met deze soorten over het algemeen wat extra bescherming moeten geven met behulp van stenen, kienhout en dergelijke. Verscheidene levendbarende vissen zijn notoire planteneters, waarbij vooral planten met zachte, lichtgroene bladeren het moeten ontgelden. Heeft men voldoende (vooral groene) algen in het aquarium, dan zal de schade aan de gewone planten meestal wel meevallen. Sommige slakkensoorten kunnen veel schade aan planten toebrengen~ berucht is de posthoornslak (Planorbis corneus), terwijl ook de appelslak (Ampullaria cupri­na) bij gebrek aan ander voedsel in de vorm van algen of slabladeren, zich aan het plantenbestand te buiten zal gaan. Een teveel aan slakken kan men bestrijden door Zo veel mogelijk slakken met de vingers stuk te knijpen, waarna ze door vele vissen met smaak worden verorberd. Ook kan men ‘s avonds een jampotje met een rauwe aardappel in de bak hangen, waarna zich de volgende ochtend vele slakken op de aardappel hebben verzameld en men ze gemakkelijk kan verwijderen. Natuurlijke bestrijders zijn kogelvissen van het geslacht Tetraodon: binnen de kort­ste keren helpen ze u van alle slakken af, waarna ze zich echter aan de andere vissen gaan vergrijpen. Hebben zich in het aquarium vele drijvende bladeren gevormd, dan kan men last krijgen van een bladluizenplaag. Van de nood kan men echter een deugd maken, daar vele vissen bladluizen als voedsel zullen accepteren. Men moet dus het waterop­pervlak vrij van bladeren maken en de bladluizen in het water strooien.

 

 

15:23 Gepost door Michael | Commentaren (8)

12-02-11

Valentijnscadeau voor mijn liefste

Mijn geschenk voor Veerle.
Op de radio hoorde ik voor deze valentijnscadeau, ik heb niet geaarzeld om te bellen!


I Love you all the time... 
So... would you be my valentine? 
 

13:00 Gepost door Michael | Commentaren (9)

10-02-11

Mijn beste vriend

 

Accepteer me zoals ik ben
met mijn fouten en gebreken
mijn charmes en mijn streken
zoals jij ook geaccepteerd wilt worden. 

 

15:35 Gepost door Michael | Commentaren (10)

06-02-11

Oeps, ben 50 nu!

Vandaag 06/02/1961 te 00:30, 50jaar geleden zag of hoorde  ik mijn moeder voor het eerst.
Op mijn 2,5 jaar is mama weg gegaan en heeft een ander toekomst ingeslagen.

Zouden papa en mama samen gebleven zijn, tja was dit onze familie foto! 
Ma, mijn zoon, pa, ikke, mijn broer en ons bomma.

Dat zou ik gewoon fantastisch gevonden hebben, maar ons leven zou anders geweest zijn, beter of slechter dat weet ik dus niet.

Ik zal dit nooit te weten komen of het inderdaad zo moest zijn.

Ik heb mama heel mijn leven waargenomen, gevoeld ook al zag ik mama voor de 2de keer op haar 60 ste verjaardag. Dat is ongeveer 10 jaar geleden.

Het is nu een klein 7 maanden dat mama heen gegaan is, maar ik zal ze nooit meer vergeten.

Bomma wordt 96 jaar, pa 73 jaar, broer 49 jaar, zoon 21 jaar dus mama zou 71 jaar geworden zijn.

Nu voel ik mij er niet goed bij met mijn huidige familie omdat ik al maanden probeer familie langs papa's kant (broers stiefbroeders enz...)  bijeen te krijgen om mijn verjaardag te vieren. Dat lukt mij dus niet, er is altijd iemand die niet kan.

Langs mama's familie kant heb ik geen enkel probleem ook ken ik ze pas ongeveer 10 jaar, die doen echt niet moeilijk die zijn veel socialer. 

In ieder geval ga ik straks eens goed met mijn vrienden feesten.

10:43 Gepost door Michael | Commentaren (12)

05-02-11

Dromen

Het belangrijkste is
niet 
het toevoegen

van jaren aan mijn leven,
maar het toevoegen

van leven aan mijn jaren 

13:02 Gepost door Michael | Commentaren (4)